Jak zrobić krótkometrażowy film AI z jednego pomysłu

Żeby zrobić krótki film AI, zacznij od jednego zdania o tym, co się dzieje, podziel je na trzy–sześć krótkich scen, nadaj każdej postaci stały wygląd, zanim cokolwiek nakręcisz, a potem zamień każdą scenę w klip 4–10-sekundowy i odtwórz klipy jeden po drugim z muzyką. To, co decyduje, czy całość wygląda jak film, a nie jak stos klipów, to środek: postacie i miejsca, które nie zmieniają się od ujęcia do ujęcia.

Ten poradnik przechodzi cały proces na prawdziwym przykładzie: 12-sekundowym filmie w trzech scenach, Trochę pożyczonej pogody, i pokazuje, ile kosztuje każdy krok. Każdy krok możesz zrobić w kreatorze filmów AI, który trzyma scenariusz, obsadę, scenorys i wersje ujęć w jednym projekcie.

Krok 1: napisz jeden pomysł, potem rozbij go na beaty

Krótki film potrzebuje zmiany: na początku coś jest w jednym stanie, a na końcu w innym. Jedno zdanie wystarczy, jeśli ma w sobie tę zmianę. Nasz przykład zaczynał się od:

Z tego zdania wychodzą trzy beaty, po jednym na scenę:

1. Jeden parasol. Kobieta pod markizą sklepu otwiera żółty parasol; mężczyzna czeka w deszczu kilka kroków dalej. Lekko go unosi: zaproszenie.
2. Deszcz staje w miejscu. On podchodzi pod parasol. Kiedy się uśmiechają, krople za krawędzią parasola na chwilę zawisają w powietrzu.
3. Mały czysty skrawek nieba. Odchodzą razem, a za nimi podąża mała kieszeń suchego powietrza, podczas gdy wszędzie indziej dalej pada.

Każdy beat to jedna akcja, którą opiszesz w dwóch zdaniach. Modele wideo dobrze radzą sobie z jedną wyraźną rzeczą dziejącą się w jednym miejscu; beat, który wymaga cięcia w środku, powinien stać się dwiema scenami. Przy filmie 30-sekundowym zaplanuj pięć albo sześć scen po około 5 sekund; przy 12-sekundowym, jak nasz, wystarczą trzy sceny po 4 sekundy.

Jeśli nie chcesz sam pisać beatów, pisarz AI w Filmmakerze zamieni pomysł w jednym zdaniu w sceny i ujęcia, z akcją, kadrem i ruchami kamery, a każdą część możesz przepisać, zanim cokolwiek zostanie nakręcone. Jeśli masz już scenariusz, wklej go, a każda kwestia dialogowa zostanie zachowana słowo w słowo.

Krok 2: zablokuj wygląd każdej postaci i miejsca

To krok, który pomija większość pierwszych prób, i dlatego kobieta w scenie 2 ma inne włosy niż w scenie 1. Zanim nakręcisz, napisz stały opis każdej postaci i zrób z niego obraz referencyjny:

• Sofia: 32-letnia Hiszpanka o oliwkowej karnacji i ciemnym bobie do ramion, w kremowym golfie pod węglowym prochowcem i czarnych spodniach.
• Andre: 36-letni Portugalczyk o ciemnobrązowej skórze i krótkich, ciasnych lokach, ogolony, w granatowym wełnianym płaszczu nad szarą koszulą.

Potem napisz jedną linijkę stylu, którą będzie miało każde ujęcie. Nasza brzmiała: nowoczesny romantyczny realizm magiczny, mokra od deszczu europejska ulica, węglowe krawiectwo i jeden musztardowy żółty parasol, srebrno-niebieski zmierzch z bursztynowymi odbiciami w oknach. Jeden mocny kolor (ten parasol) robi dużo: wiąże trzy ujęcia, nawet gdy kadr się zmienia.

W Filmmakerze każda postać dostaje arkusz referencyjny przed rozpoczęciem zdjęć, na przykład widok z przodu, z boku i z tyłu oraz zbliżenie, a każde ujęcie powstaje z tymi referencjami dołączonymi. Miejsca i rekwizyty też mogą mieć obrazy referencyjne, więc ta sama ulica wygląda jak ta sama ulica w każdej scenie. Portret referencyjny w Seedream 5.0 Pro kosztuje 36 kredytów.

Krok 3: rozrysuj każde ujęcie jako pierwszą klatkę

Zamiast prosić model wideo, żeby wymyślił każdą scenę z tekstu, zrób nieruchomą pierwszą klatkę dla każdego ujęcia i ją zatwierdź. To twój scenorys i najtańsze miejsce na poprawki: zła klatka kosztuje obraz, zły klip kosztuje wideo.

Oto trzy pierwsze klatki z przykładu, każda zrobiona z dołączonymi obiema referencjami postaci:

Zmieniaj kadr z ujęcia na ujęcie (szeroki, średni, potem widok z tyłu), żeby cięcie wyglądało na zamierzone. Jeśli dwa kolejne ujęcia mają ten sam kadr, przeskok między nimi wygląda jak usterka. Każda klatka scenorysu zrobiona z referencji kosztuje 36 kredytów.

Krok 4: zamień każdą klatkę w klip

Teraz animuj każdą klatkę przez image-to-video. Ponieważ klip zaczyna się od zatwierdzonej klatki, twarz, strój i miejsce się przenoszą, a ty opisujesz tylko to, co się rusza: „Andre staje obok Sofii; kilka kropli za krawędzią parasola wisi nieruchomo w powietrzu.”

Kilka nawyków, które oszczędzają kredyty:

• Najpierw nakręć jedną scenę. Sprawdź ruch i wygląd na scenie 1, zanim zrobisz resztę.
• Trzymaj kamerę prosto. Jeden ruch na ujęcie (powolne najechanie, ujęcie z podążaniem) lepiej wygląda niż zamaszysty ruch zmieniający kierunek.
• Porównuj wersje. Zrób drugą wersję ujęcia, co do którego nie masz pewności, i zostaw lepszą; Filmmaker zachowuje każdą wersję, więc później możesz wrócić.

Przy MiniMax H3 5-sekundowe ujęcie z pierwszej klatki kosztuje 185 kredytów. Nieudane ujęcia są zwracane.

Krok 5: zmontuj z muzyką i napisami

Ustaw klipy w kolejności opowieści, przytnij pół sekundy na początku i na końcu każdego klipu, w którym ruch zaczyna się albo kończy niezręcznie, i dodaj jedną ścieżkę muzyczną pod cały film. Przy spokojnym utworze, jak nasz, lepiej sprawdza się miękkie pianino albo smyczki na niskiej głośności niż cokolwiek z mocnym rytmem. Dodaj napisy, jeśli jest dialog albo narracja, a potem wyeksportuj jeden MP4.

W Filmmakerze montaż składa się za ciebie z wybranych wersji; złożenie nic nie kosztuje, a każde pojedyncze ujęcie możesz później zmienić. Gdy przepiszesz scenę, system pokazuje, które klatki, ujęcia i części montażu są dotknięte i ile kosztuje ich przerobienie, więc reszta filmu zostaje taka, jaka była.

Ile kosztuje krótki film

Przy ustawieniach domyślnych film 30-sekundowy z dwiema postaciami i sześcioma ujęciami po 5 sekund potrzebuje dwóch portretów postaci, sześciu klatek scenorysu, sześciu ujęć i jednej ścieżki muzycznej. Kreator filmów AI pokazuje tę sumę na jednym przycisku, zanim cokolwiek zrobi, a płacisz tylko za to, co powstanie. Żeby wypróbować jedno ujęcie, zanim zaangażujesz się w cały film, generator filmów AI wyreżyseruje jedną scenę filmową na podstawie jednego zdania.