Zaplanuj ujęcia jako siatkę paneli, zablokuj postać i styl w jednym obrazie, a potem zamień go w wideo w jednym kroku albo panel po panelu na płótnie.
Siatka storyboardu to jeden obraz, który zawiera cały plan: każdy moment w kolejności, ta sama postać w każdym panelu, jedna paleta barw. Ponieważ to jedno generowanie, postać i wygląd zgadzają się między panelami w sposób, jakiego rzadko dają osobne kadry. To mocny punkt wyjścia do krótkiego filmu.
Krok 1: Wygeneruj siatkę
Poproś o liczbę paneli i kolejność czytania, jeden moment na panel, tę samą postać i strój w każdym panelu oraz brak tekstu, chyba że go chcesz. Dziewięć paneli (3×3) pasuje do utworu 10–15 sekund; cztery panele pasują do jednej chwili opowiedzianej w kilku cięciach.
A 3×3 storyboard grid of nine frames with thin white gutters, read left to right and top to bottom: a courier in a red jacket cycles through a rainy street market, locks the bike, climbs a stone staircase, knocks on a blue door, the door opens, she hands over a parcel, the two of them laugh, she waves goodbye, she rides away at dusk. The same courier and outfit in every panel, one moment per panel, no text.
Krok 2: Popraw słabe panele
Oceniaj każdy panel tak, jakby był ujęciem. Jeśli któryś psuje historię (zły strój, niejasny moment, dodatkowa ręka), napraw go, zanim przejdziesz dalej: edytuj siatkę poleceniem, które nazywa panel, np. „w panelu 6 trzyma paczkę obiema rękami”, albo wygeneruj siatkę ponownie. Siatka, która dobrze czyta się jak komiks, dobrze wypadnie jako film.
Krok 3: Zamień siatkę w wideo
Obie drogi działają na Płótnie:
- W jednym kroku. Połącz kartę siatki z kartą wideo ustawioną na wideo z referencji, razem ze zdjęciem postaci, jeśli je masz. W prompcie napisz, że klip podąża za panelami w kolejności czytania, a siatka, ramki i numery nie mogą się pojawić; nie opisuj każdego panelu od nowa. To działa najlepiej z Seedance 2.0 lub 2.5 i dziewięcioma panelami lub mniej.
- Panel po panelu. Użyj Podziel na karty na siatce, żeby zamienić każdy panel w osobną kartę obrazu, a potem animuj każdą kartę z obrazu. Trwa to dłużej, ale każde ujęcie można sprawdzić i poprawić osobno.
Krok 4: Złóż i sprawdź
Ułóż klipy w kolejności siatki i obejrzyj je po kolei. Poprawiaj tylko ujęcia, które łamią ciągłość, np. kurtkę zmieniającą kolor albo postać po niewłaściwej stronie kadru. Przy dłuższych historiach z dialogiem Filmmaker planuje sceny i ujęcia z scenariusza za ciebie.
Częste pytania
Ile paneli powinna mieć siatka?
Od czterech do dziewięciu. Więcej paneli oznacza, że każdy jest mniejszy i mniej szczegółowy, a modele wideo gorzej trzymają się długich sekwencji.
Dlaczego siatka pojawia się w moim wideo?
Prompt tego nie wykluczył. Dodaj: „nie pokazuj siatki, ramek ani numerów paneli; każda klatka zajmuje cały ekran”.
Czy mogę zachować własną postać w siatce?
Tak. Dodaj zdjęcie referencyjne albo arkusz postaci, kiedy generujesz siatkę, i napisz „ta sama osoba z referencji w każdym panelu”. Zobacz Ta sama postać w każdym ujęciu.
